Die Götter sind sterblich!
शशाङ्कवतीलम्बकः १२ Shashaankavatii 12. Buch सप्तविंशस्तरङ्गः saptavimshastarangah Die siebenundzwanzigste Welle, Kapitel 27, alte Zählung: 94 विंशो वेतालः vimsho vetaalah Der 20. Vetala ततो गत्वा गृहीत्वांसे वेतालं शिंशपातरोः । स त्रिविक्रमसेनस्तमुच्चचाल पुनर्नृपः ॥ १ tato gatvaa grhiitvaamse vetaalam shimshapaataroh | sa trivikramasenastamuccacaala punarnrpah || 1 König Trivikramasena nahm den Leichengeist vom Ashokabaum herab, hob ihn sich auf die Schulter und setzte seine Wanderung fort. मौनेन प्रस्थितं तं च वेतालोंऽसादुवाचसः । राजन्कस्तेऽनुबन्धोऽयं गच्छ रात्रिसुखं भज ॥ २ maunena prasthitam tam ca vetaalo‘msaaduvaaca sah | raajankaste’nubandho’yam gaccha raatrisukham bhaja || 2 Dabei sagte er nichts, doch der Vetaala sprach ihn von der Schulter herab an: „König, was ist das für eine Sturheit? Geh und genieße lieber die Freuden der Nacht! न युक्तं तव नेतुं मां कुभिक्षोस्तस्य गोचरम् । ग्रहो वा तत्र चेदस्तु कथामेकामिमां शृणु ॥ ३ na yuktam tava...